Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ρίτσος Γιάννης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 11 Νοεμβρίου 2014

Ρίτσος Γιάννης - Ξένοι

Unknown 9:25 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια
Άφησέ τους ακόμα μια μέρα με τις μικρές τους λέξεις ,
με τους μικρούς περιπατητικούς θανάτους ,Νοέμβρης μήνας ,
κάτω απ τα λίγα ολόχρυσα δέντρα .
Θεέ μου τι μόνοι, τι ξένοι ο ένας στον άλλον ....

Δευτέρα 10 Νοεμβρίου 2014

Ρίτσος Γιάννης / Απόφθεγμα - Άνθρωπος

Unknown 9:35 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια
Εμείς κανέναν δεν μισούμε. Αφήστε μας,
ν’ αγαπάμε τον κόσμο, να σας αγαπάμε.
Εμείς άλλον εχθρό δεν έχουμε
παρά μονάχα κείνον που δε σέβεται τον Άνθρωπο .

Παρασκευή 31 Οκτωβρίου 2014

Γιάννης Ρίτσος / Poem - Η σονάτα του σεληνόφωτος

Unknown 9:12 μ.μ. 1 σχόλιο

Άφησέ με να έρθω μαζί σου. Τι φεγγάρι απόψε!
Είναι καλό το φεγγάρι, - δε θα φαίνεται
που άσπρισαν τα μαλλιά μου. Το φεγγάρι
θα κάνει πάλι χρυσά τα μαλλιά μου. Δε θα καταλάβεις.
Άφησέ με να’ρθω μαζί σου.

Όταν έχει φεγγάρι μεγαλώνουν οι σκιές μες στο σπίτι,
αόρατα χέρια τραβούν τις κουρτίνες,
ένα δάχτυλο αχνό γράφει στη σκόνη του πιάνου
λησμονημένα λόγια δε θέλω να τ’ ακούσω. Σώπα.

Άφησε με να’ρθω μαζί σου
λίγο πιο κάτου, ως την μάντρα του τουβλάδικου,
ως εκεί που στρίβει ο δρόμος και φαίνεται
η πολιτεία τσιμεντένια κι αέρινη, ασβεστωμένη με φεγγαρόφωτο,
τόσο αδιάφορη κι άυλη
τόσο θετική σαν μεταφυσική
που μπορείς επιτέλους να πιστέψεις
πως υπάρχεις και δεν υπάρχεις
πως ποτέ δεν υπήρξες, δεν υπήρξε ο χρόνος κι η φθορά του.
Άφησε με να’ρθω μαζί σου.

Εγγραφή σε: Αναρτήσεις ( Atom )

Follow

Newsletter

Subscribe by Email