Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Brecht Bertolt. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 28 Νοεμβρίου 2014

Bertolt Brecht / Quote - Balance

Δεν υπάρχουν σχόλια


Because things are the way they are, things will not stay the way they are.

Bertolt Brecht

Παρασκευή 31 Οκτωβρίου 2014

Bertolt Brecht ή Martin Niemoeller;;;;;;;; Niemoeller!!!!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια
Όταν ήρθαν να πάρουν τους τσιγγάνους δεν αντέδρασα.
Δεν ήμουν τσιγγάνος.

Όταν ήρθαν να πάρουν τους κομμουνιστές δεν αντέδρασα.
Δεν ήμουν κομμουνιστής.

Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους δεν αντέδρασα.
Δεν ήμουν Εβραίος.

Όταν ήρθαν να πάρουν εμένα,
Δεν είχε απομείνει κανείς για να αντιδράσει…

Δευτέρα 27 Οκτωβρίου 2014

Bertolt Brecht / Poem - Sonett ueber einen durchschnittlichen Beischlaf

Δεν υπάρχουν σχόλια
Bis ich dich endlich uebern Stuhle habe
Hoff ich, du seist endlich die ausgesiebte
Und etwas naesser als die, die ich liebte
(Es pflanzt die Hoffnung, ach, uns noch am Grabe!)

Ich seh, es geht. Ich hoffe: nicht zu schnell
Von nun an denk ich immer nur an Ihn
Gut: weniger Lieb und weniger Vaselin
Dafuer bricht der jetzt Schweiss aus ihrem Fell

Ach du verglichst mich schon mit einem Pferde
Vor fuenf Minuten, wie ich darauf scheisse!
Dieweil ich sinne, wie ich fertig werde
Nennst du mich Emil, der ich nicht so heisse

Dies alles ist in hoeherm Sinne schnuppe
Im Schweiss des Antlitz’ koch ich meine Suppe!

Μπ. Μπρεχτ / Ποιήμα - Σάουνα και Συνουσία - Της ματρόνας το Τραγούδι

Δεν υπάρχουν σχόλια
Λένε, ω, λένε που το κόκκινο φεγγάρι στα νερά
πάνω, κάνει τση κοπέλες που το βλέπουν να μελώνουν,
και μιλούν ο κόσμος, πάντα, για τ’ αντρός την εμορφιά,
που μαυλίζει τα κορίτσια….Λόγια χο-χο-χο του κώλου!

Βρε σεις…..έρωτες, βρε, ελόγου μου είδα, και λυμένα μέλη,
άμα μπρόβελνε η Μαρία, αχ, η νταρντάνα, η «Δε-Με-Μέλλει»,
κι άκου με το τι σου λέω και δώσε βάση:
Μάτια μου, η καλή κοπέλα τους ερώτους δεν τσου θέλει
μ’ έναν άντρα που για πάρτη της δε βγάνει να χαλάσει.
Όμως, δες, μπορεί να λυώσει απ’ αγάπη για τον μάγκα
τον κιμπάρη, που με στίμη και σωστά θαν την ζυγιάσει.
Ποιος ο λόγος; Μα ο παράς ξυπνάει αισθήματα κι αισθήσεις
όπως είναι, φως μου, ανέκαθεν γνωστόν τοις πάσι.

Μωρ’, τι να σου κάνει τώρα το φεγγάρι στα νερά,
άμα δεν υπάρχει μία, μάνα μου, να πορευτείς.
και ποια κάλλη και ποια λούσα και της άλλης κι εκεινού,
όταν, μάγκα μου, μονίμως είσαι ρέστος και ταπής.

Βρε σεις…..έρωτες, βρε, ελόγου μου είδα, και λυμένα μέλη,
άμα μπρόβελνε η Μαρία, αχ, η νταρντάνα, η «Δε-Με-Μέλλει»,
κι άκου με το τι σου λέω και δώσε βάση:
Πώς ο μεν και πώς η δε ναν τηνε φτιάξουνε, κι εν τέλει
με μεράκι κι ασικλίκι το ντουέτο να πλαγιάσει
που’ χουν αδειανό στομάχι,……που’ ναι νηστικά αρκούδια;
Όχι, αγόρι μου, αποκλείεται – τα λιμά δεν γίνονται άσοι!
Ζήτω η μάσα, κι ο παράς ξυπνάει αισθήματα κι αισθήσεις
Όπως είναι, φως μου, ανέκαθεν γνωστόν τοις πάσι.