Rouge et Noir a Badem Ciflik

Είπε ο άνθρωπος: "Με περιβάλλουν οι ουρανοί,
Οι ουρανοί μόνο για εμένα ελαύνουν
Των άστρων που  με στεφανώνουνε αυτών
Η φύση με έκανε τον βασιλιά:
Για μένα ο ήλιος ανατέλλει αποκλειστικά,
Για μένα αποκλειστικά ο ήλιος περατώνει
Τον ακτινοβόλο κύκλο του μες στους αιθέρες
Και βλέπω, ηγεμόνα ήσυχο,
Στη βαρύτητά της επάνω ακίνητη τη γη
Στο κέντρο αυτού του σύμπαντος".

Αγέρωχε θνητέ, διώξε τα φαντάσματα αυτά
Επάνω στον ίδιο σου τον εαυτό για ρίξε μια ματιά.
Τι είμαστε, άτομα αδύναμα,
Για να κομίσουμε τόσο μακριά την έπαρσή μας;
Άφρονες! μιλάμε ωσάν αφέντες,
Εμείς που μέσα στων όντων τον ωκεανό
Κολυμπούμε συγχυσμένοι θλιβερά,
Εμείς που η επιπόλαια ύπαρξή μας,