Rouge et Noir a Badem Ciflik

Look deep into nature and then you will understand everything better!

Albert Einstein

The world is never quiet. Even its silence eternally resounds with the same notes, in vibrations which escape our ears. As for those that we perceive, they carry sounds to us, occasionally a chord, never a melody.

Photo: Memy K Ios

Permanence, perseverance and persistence in spite of all obstacles, discouragements, and impossibilities: It is this, that in all things distinguishes the strong soul from the weak.

Photo: Memy K Ios

As far as we can discern, the sole purpose of human existence is to kindle a light in the darkness of mere being.....


Carl Yung

Life is really simple, but we insist on making it complicated.


Photo: Memy K Ios

In order for the light to shine so brightly, the darkness must be present.

Francis Bacon

The great question that has never been answered, and which I have not yet been able to answer, despite my thirty years of research into the feminine soul, is "What does a woman want?"

Photo: Memy K Ios

Since we cannot change reality, let us change the eyes which see reality.

Photo: Memy K Ios

Ah, yes! I know.... Those who see me, rarely trust my word. I must look too intelligent to keep it.

Photo: Memy K Ios

I am a Marxist Leninist and I will be one until the last day of my life.

Photo: Memy K Ios

Σα λύκαινα που αφού επιδόθηκε σε άκαρπο κυνήγι
Τρίζοντας τα δόντια, παίρνοντας το στρατί αποχωρεί
Πορεύομαι, βλοσυρός, τον βαρύ μου πόνο φορτωμένος,
Με τον εαυτό μου μοναχός, με αδειανό το χέρι μου από χέρι
Ούτε μια γωνή που να μου λέγει: Αύριο πάλι.

Κι όμως μέσα στο στήθος μου παφλάζει το σφρίγος της ζωής
Γυναίκες! η δόλια μου καρδιά είναι ωστόσο τόσο τρυφερή,
Είμαι είκοσι χρονών, είμαι όμορφος, θα'πρεπε να είμαι ποθητός,
Θα έπρεπε τουλάχιστον ν'αρέσω, εγώ, ο εραστής ο τόσο ευγενικός
Όλες με απορρίψανε...Ολέθρια απομόνωση!

Αυτός ο ατέλειωτος παιδεμός με κατατρώει και με ξεσχίζει,
Ολάκερο με αφανίζει! Πόσο ανελέητη η μοίρα μου είναι!

Ακόμα και σήμερα, γελώντας με το παραλήρημά μου,
Για να διαποτίσει πάλι την ψυχή μου στη χολή,

Την ώρα που ξεχωρίζει την μια μέρα από την άλλη, όταν η πολιτεία κοιμάται σιωπηλή, ξύπνησα μια νύχτα χειμωνιάτικη αναπηδώντας, ωσάν να είχα ακούσει να προφέρεται δίπλα μου το όνομά μου.

Το δωμάτιό μου ήταν μισοσκότεινο, η σελήνη ντυμένη με μια εσθήτα αέρινη, σαν μια νεράιδα λευκή, τον ύπνο μου φύλαγε, και μου χαμογελούσε μέσα απ'τα τζαμωτά.

Μια περίπολος νυχτερινή περνούσε στο δρόμο, ένα σκυλί δίχως καταφύγιο ούρλιαζε πάνω στο έρημο σταυροδρόμι και ο γρύλος μέσα στο σπιτικό μου τραγουδούσε.

Σύντομα οι θόρυβοι αυτοί σταδιακά εξασθένισαν: η νυχτερινή περίπολος είχε απομακρυνθεί, μια πόρτα ανοίχτηκε στο φτωχό εγκαταλελειμμένο σκυλί και ο γρύλος, κουρασμένος να τραγουδά, είχε αποκοιμηθεί.

Κι εγώ, μόλις που από'να όνειρο είχα βγει, με τα μάτια θαμπωμένα ακόμα από τα θαύματα ενός κόσμου άλλου, όλα όσα με περιέβαλαν ήταν ένα δεύτερο όνειρο για μένα.

Ω! πόσο γλυκό είναι να ξυπνάς, στη μέση της νυχτιάς, όταν η σελήνη, που μυστηριωδώς γλιστρά μέχρι το προσκεφάλι σου, σε ξυπνά με ένα μελαγχολικό φιλί!

Photo: Irene Rmg

I postpone death by living, by suffering, by error, by risking, by giving, by losing.



Photo: Memy K Ios