Πέμπτη, 20 Νοεμβρίου 2014

Γ.Θ. Βαφόπουλος - Αν ήσουν η νύχτα (Η μεγάλη νύχτα και το παράθυρο, 1959)

2 σχόλια
Αν ήσουν η νύχτα, σε κάποιες ώρες μυστικές, να ιδείς κάτι σκιές θα μπορούσες, που σαλεύουν μες στα πάρκα.
Δεν είναι άνθρωποι, που στον παρόν τους κινούνται ή στο μέλλον τους.
Είναι τ” αγάλματα, που από το παρελθόν τους αναδύονται
και στο μέλλον τους μέσα περπατούν συλλογισμένα.
Θυμούνται, αναρριγούνε και τον εαυτό τους ερωτεύονται.

Αν ήσουν η νύχτα, σε κάποιες ώρες, που έμειναν έξω απ” το χρόνο,
στα μεγάλα παράθυρα των πινακοθηκών θα μπορούσες
να διακρίνεις κάτι σκιές, που ασάλευτες βαριά ανασαίνουν.
Δεν είναι άνθρωποι, που μες στο χρόνο ταξιδεύουν.
Είναι τα παλιά πορτραίτα, που σταμάτησαν στο παρελθόν.
Κλείνουν τα μάτια και τον πρώτον εαυτό τους ονειρεύονται.

Αν ήσουν η νύχτα, σε κάποιες ώρες, που δεν έχουνε περάσει,
θα μπορούσες απ” τα παράθυρα των ωδείων ν” ακούσεις
κάτι βαθείς ήχους από ξεμακρυσμένες συμφωνίες.
Δεν είναι όργανα, που ανθρώπων χέρια τα κινούνε.

Είναι οι ξεχασμένες παρτιτούρες πάνω στ” αναλόγια,
που εντός τους γρηγορεί το πνεύμα της μεγάλης μουσικής.
Καθώς αναπολούν, κραδαίνονται οι χορδές των πενταγράμμων τους.

Αν ήσουν η νύχτα, σε κάποιες ώρες, που δεν ξαναγυρίζουν,
μέσ” απ” των βιβλιοθηκών τα παράθυρα θα μπορούσες
ν” ακούσεις κάτι βαθειές μελωδικές απαγγελίες.
Δεν είναι ανθρώπων φωνές, που αναδιπλώνονται στο χρόνο.
Είναι τα σκονισμένα των μεγάλων ποιητών βιβλία,
που απ” την αρχή κατοικεί μέσα τους ο ακέριος Λόγος.

Αν ήσουν η νύχτα, σε ώρες, που όλες ίδιες είναι,
θα μπορούσες να ιδείς κι” αγάλματα που δεν κινούνται∙
πορτραίτα που δεν ανασαίνουν∙ παρτιτούρες
βουβές και βιβλία απ’ την αρχή τους κοιμισμένα.

Είναι γιατί το μάρμαρο κ’  οι μπογιές δεν έχουν κίνηση.
Γιατί το χαρτί κ” η μελάνη δεν μπορούν να τραγουδήσουν.

2 σχόλια :

  1. ''Είναι γιατί το μάρμαρο κ’ οι μπογιές δεν έχουν κίνηση.
    Γιατί το χαρτί κ” η μελάνη δεν μπορούν να τραγουδήσουν.'' ...ΑΝ ΗΤΑΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ...ΘΑ ΓΡΑΦΕ ΚΑΤΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΠΛΗΚΤΡΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΦΩΤΕΙΝΕΣ ΟΘΟΝΕΣ...ΓΙΑΤΙ Η ΜΑΓΕΙΑ ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ...ΡΕΕΙ ΣΤΟΝ ΧΡΟΝΟ...ΟΠΩΣ ΚΑΙ Η ΜΟΝΑΞΙΑ...ΟΠΩΣ ΚΙ Η ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ...ΟΠΩΣ ΚΙ Η ΑΓΑΠΗ...ΟΠΩΣ ΚΙ ΟΙ ΝΟΤΕΣ ΠΟΥ ΞΕΠΗΔΟΥΝ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΠΑΡΤΙΤΟΥΡΑ ΨΑΧΝΟΝΤΑΣ ΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΡΥΘΜΟ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θέση, τοποθέτηση, όρια.... Γιατί δεν αφήνουμε απλά τα πράγματα να πάρουν από μόνα τους το δρόμο τους; Όσο για τα πληκτρολόγια και τις οθόνες, λέω να επιστρέψουμε στις παλιές καλές εποχές. Να γραφτούμε σε γυμναστήριο ;-)

      Διαγραφή