Κυριακή, 8 Μαρτίου 2015

Andre Gaillard / Poem - Στραγγαλισμός

2 σχόλια
Οι μακριές πτυχές της λήθης διπλωμένες πάνω σε τούτα τα κορμιά
Τα χάδια του χορταριού πνίγοντας τις τύψεις

Και αυτά τα χέρια σιωπής στα φορέματα του πόθου
Γλυκύτητα να σε στραγγαλίσω λαρύγγι της ανάμνησης

Σιωπή και η νύχτα πηχτή στις όχθες της μνήμης
Ένας άγγελος κλαίει και πεθαίνει μέσα σε πτύελα από μουαρέ



Κι αυτά τα χέρια σιωπής στους κόλπους της σάρκας
Γλυκύτητα να σε ξεριζώσω γλώσσα ενός γέλιου πικρού




2 σχόλια :

  1. ΕΤΣΙ...ΑΡΓΑ...ΒΑΣΑΝΙΣΤΙΚΑ...Η ΜΝΗΜΗ ΤΡΕΦΕΤΑΙ ΚΑΙ ΚΑΙΓΕΤΑΙ ΑΠ ΤΙΣ ΣΑΡΚΕΣ ΤΗΣ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όλα από κάπου ξεκινούν! Ομοίως και καταλήγουν ;-)

      Διαγραφή